Wytrzymałość opakowań kartonowych
Tekturę falistą oraz opakowania mierzy się najczęściej poprzez zastosowanie mierników takich jak :
a.) FCT - odporność na zgniatanie płaskie
b.) ECT - odporność na zgniatanie kolumnowe (pionowe)
c.) BCT - odporność pudła na ściskanie
Tektura z wysoką falą ma lepsze właściowości sprężyste i większą sztywność, a opakowania z niej wykonane zwykle lepiej chronią towar. Tektura z niską falą ma natomiast zdecydowanie większą odporność na zgniatanie płaskie FCT i przez to jest odporniejsze na uderzenie, przebicie oraz lepiej nadaje się do zdrukowania.
FCT - odporność na zgniatanie płaskie - mierzone w (N) - oznacza jaką siłą trzeba działać na arkusz aby doszło do załamania fal. Arkusz tektury położony płasko w prasie. W praktyce oznacza dużą wytrzymałość tektury w przypadku uderzenia lub przebicia. Informuje o możliwości tłumienia uderzeń przez opakowania z tektury falistej.
ECT - odporność na zgniatanie kolumnowe (pionowe) - mierzone w (N) - oznacza jaką siłą trzeba działać na arkusz aby doszło do złamania arkusza. Arkusz tektury położony pionowo w prasie.
BCT - odporność pudła na ściskanie - mierzona w (N) - badanie to polega na ściakaniu pudła między dwoma równoległymi płytami, aż do załamania się ścian bocznych kartonu.
Podstawowym parametrem opisującym wytrzymałość danego opakowania jest BCT. Parametr ten jest uzależniony od wszystkich indywidualnych cech danego opakowania - jego wymiarów ( L x B x H ), konstrukcji oraz rodzaju i wytrzymałości zastosowanej tektury. Właściwy dobór BCT uzależniony jest oczywiście od warunków, w jakich opakowanie będzie eksploatowane, gdyż w trakcie całego łańcucha logistycznego obserwujemy jedynie stopniowy spadek wytrzymałości kartonu.
To, jak obliczyć wytrzymałość wyjściową opakowania, uzależnione jest przede wszystkim od :
a.) obciążenia opakowania - liczby warstw obciążających dolną warstwę palety;
b.) maksymalnej wilgotności oraz czasu, w którym karton jest na nią narażony;
c.) sposobu ustawienia na palecie oraz rodzaju transporu (odległość).
